U Istočnom Novom Sarajevu oslikan mural s likom četničkog vojvode pop Žuće

Na stambenoj zgradi u Istočnom Novom Sarajevu, u blizini parka Gavrila Principa, oslikan je novi mural posvećen takozvanom „egzodusu sarajevskih Srba“ od 1992. do 1996. godine, a u njegovom središtu nalazi se lik Vojislava Čarkića, sveštenika Srpske pravoslavne crkve i samozvanog četničkog vojvode poznatijeg kao „pop Žućo“, objavio je u srijedu Klix.ba.

Ko je Vojislav Čarkić

Čarkić je tokom rata u Bosni i Hercegovini obukao uniformu i postao komandant Novosarajevskog četničkog odreda, stacioniranog na okupiranoj Grbavici. Titulu četničkog vojvode dodijelio mu je u maju 1993. godine na Romaniji Vojislav Šešelj, kojeg je Haški tribunal pravosnažno osudio za ratne zločine.

Pročitajte iPožar u Kruščici kod Viteza uništio stolarsku radionicu i izazvao apel za pomoć

Tokom opsade Sarajeva Čarkić je učestvovao u vojnim operacijama Vojske RS, a na linijama fronta osveštavao je artiljeriju i minobacače iz kojih je granatiran grad. U opsadi je ubijeno više od 11.000 građana Sarajeva, među njima 1.601 dijete. Grbavica je u to vrijeme za nesrpsko stanovništvo bila mjesto progona i zatočenja.

Nakon Dejtonskog sporazuma Čarkić se preselio u Miljeviće u Istočnom Sarajevu. Njegovo pojavljivanje u Sabornoj crkvi u Sarajevu u oktobru 2021. godine, tokom posjete patrijarha SPC-a Porfirija, izazvalo je ogorčenje sarajevske javnosti.

Šta se zaista desilo 1996. godine

Mural predstavlja odlazak Srba iz Sarajeva kao protjerivanje. Historijski dokumenti i presude Haškog tribunala, međutim, pokazuju da je masovno iseljavanje srpskog stanovništva krajem 1995. i početkom 1996. godine organizovalo rukovodstvo SDS-a sa Pala, na čijem su čelu bili Radovan Karadžić i Momčilo Krajišnik, obojica kasnije osuđeni za ratne zločine.

Dejtonskim sporazumom dogovoreno je da okupirana sarajevska naselja – Grbavica, Ilidža, Vogošća, Ilijaš i Hadžići – pripadnu Federaciji BiH i budu mirno reintegrisana. Mediji pod kontrolom Karadžića tada su Srbima poručivali da ne smiju ostati, SDS je organizovao autobuse i kamione, a ljudi su odlazili noseći sa sobom i posmrtne ostatke svojih srodnika. Oni koji su htjeli ostati u svojim stanovima bili su izloženi prijetnjama i premlaćivanjima, dok su ekstremističke grupe u sedmicama prije reintegracije palile zgrade i uništavale infrastrukturu.

Mural u Istočnom Novom Sarajevu nije usamljen slučaj. Posljednjih godina u gradovima u RS-u oslikano je više murala sa likovima osuđenih ratnih zločinaca i ratnih komandanata, što udruženja žrtava i dio javnosti doživljavaju kao veličanje osoba odgovornih za zločine nad civilima i kao prepreku pomirenju.

Bosanski.info

Reference: Klix.ba