U jesen 1994. godine postavljene su temelji za zajedničke operacije snaga Armije RBiH, Hrvatske vojske (HV) i Hrvatskog vijeća obrane (HVO), kada su jedinice 7. Korpusa omogućile ulazak HVO-u u Kupres. Ovaj proces zajedničkog planiranja operacija započeo je Splitskom deklaracijom 22. jula 1995. godine, usmjeravajući fokus na vojne akcije protiv Vojske Republike Srpske (VRS).
Tijekom operacije “Oluja”, 6. augusta 1995. godine, snage 5. Korpusa pod vodstvom generala Atifa Dudakovića spojile su se s Hrvatskom vojskom, čime je deblokiran Bihać. Sljedećeg dana, 7. augusta, jedinice 5. Korpusa oslobodile su Veliku Kladušu, čime je okončana Autonomna pokrajina Zapadna Bosna i smanjena prisutnost narodne odbrane Fikreta Abdića, koja je brojila oko 10.000 vojnika.
Operacija “Sana-95” započela je 13. septembra, kada su snage 5. Korpusa probile liniju odbrane VRS-a na Grabežu. Uslijedila su oslobađanja Kulen Vakufa i Bosanskog Petrovca 14. septembra, a Ključ je oslobođen 15. septembra. Na prevoju Oštrelj, 5. Korpus se ponovno spojio s HV-om, a Bosanska Krupa je oslobođena 17. septembra.
U centralnom dijelu fronta, snage 7. Korpusa pod komandom generala Mehmeda Alagića 14. septembra zauzele su Donji Vakuf, a zajedno s HV-om i HVO-om i Jajce. Pritisak na razvučene linije 5. Korpusa postao je sve jači zbog spajanja preostalih snaga VRS-a. Od 17. septembra, 7. Korpus je, uz pojačanja iz svih korpusa Armije, povećao svoju snagu na 25.000 vojnika, dok je VRS, s početnih 8.000 vojnika, angažovala dodatnih 24.000.
Kontraofanziva VRS-a pokrenuta je 25. i 26. septembra na širokom frontu, ali je 8. oktobra HV i HVO započeli operaciju “Južni potez” prema Mrkonjić Gradu, smanjujući pritisak na snage Armije. 10. oktobra, 5. Korpus pokreće novi napad i oslobađa Sanski Most u noći između 10. i 11. oktobra. Primirje je stupilo na snagu 12. oktobra, ali su manji konflikti trajali sve do 15. oktobra. 505. viteška bužimska brigada izvršila je najdublji prodor, dosegnuvši rudnik Ljubija, manje od 10 kilometara od Prijedora.
Bosanski.info
